เบื้องหลังโฆษณา “อาหารสุดน่ากิน” (ที่อาจทำให้ตายได้!)

เคยสงสัยกันไหมครับ ว่าโฆษณาอาหารเนี่ย ทำไมหนอมันไม่เหมือนของจริงเลย บางทีก็แอบอิจฉาทีมงานถ่ายทำที่รอกินอาหารที่ถ่าย ผมขอเตือนด้วยความหวังดีนะครับ อย่าเผลอไปกินอาหารที่ใช้ถ่ายโฆษณาพวกนี้เชียว! แต่จากประสบการณ์ตรงๆ เลยก็ต้องสารภาพครับว่ามันน่ากินกว่าของจริงเสียอีก มาดูกันดีกว่าว่าเบื้องลึกเบื้องหลังของเมนูชวนน้ำลายสอเหล่านี้เขาทำกันยังไง Continue reading “เบื้องหลังโฆษณา “อาหารสุดน่ากิน” (ที่อาจทำให้ตายได้!)”

Advertisements

วิวัฒนาการของ “ภาพลวงตา” – The Evolution of Chroma Key Compositing

…ราชินีผมทองที่ดูจะเพลี่ยงพล้ำให้กับศัตรูกระโดดขึ้นขี่มังกรคู่ใจ ทำลายศัตรูราบคาบ และนำชัยชนะมาให้อาณาจักรของตน”

…ฝูงชนกำลังเดินกันขวักไขว่บนท้องถนนในมหานครนิวยอร์ก ไม่กี่นาทีต่อมาก็มีกองทัพเอเลี่ยนบุกทลายเมืองจนพังพินาศในชั่วพริบตา

 

เบื้องหลังฉากอลังการ สมจริงเหล่านี้ ทางทีมงาน-กองถ่ายไม่ได้ไปปิดเมืองนิวยอร์กเพื่อถ่ายทำ และเราก็ไม่ได้มีมังกรจริงๆ ให้เช่าขี่เล่นเข้าฉากได้หรอกครับ ทั้งหมดทั้งมวลนี้มันคือ เทคนิคทางด้าน CGI กับ การถ่ายทำช็อตคีย์ หรือที่เรามักเรียกกันติดปากว่า บลูสกรีน หรือ กรีนสกรีน

เมื่อไม่นานมานี้ผมได้รับโปรเจคถ่ายงานโฆษณาที่ฉากทั้งหมดถูกสร้างขึ้นด้วยคอมพิวเตอร์ 2 งานติดกัน ทำให้ผมตระหนักถึงการพัฒนาอย่างก้าวกระโดดของเทคโนโลยีการถ่ายหนังในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะเทคนิคทางด้าน CGI กับ การถ่ายทำช็อตคีย์

Continue reading “วิวัฒนาการของ “ภาพลวงตา” – The Evolution of Chroma Key Compositing”

โปรเจคท์กองโจร ณ ดินแดนอาทิตย์อุทัย – The Guerrilla Filmmaking In Japan

ก่อนหน้านี้ได้รำลึกถึงประสบการณ์การถ่ายหนังในยุคฟิล์มไปแล้ว ก็คงพอจะจินตนาการออกถึงความยุ่งยาก ซับซ้อนในการถ่ายด้วยกล้องฟิล์มจนกระทั่งออกมาเป็นภาพเคลื่อนไหว คราวนี้เมื่อเปลี่ยนถ่ายมาสู่ยุคดิจิตอล แน่นอนว่ามันต้องมีการปรับตัวครั้งใหญ่ในวงการถ่ายหนังภาพยนตร์/โฆษณา

ในบทความนี้ผมจึงขอหยิบยกประสบการณ์ถ่ายโฆษณาแบบกองโจรที่ประเทศญี่ปุ่นมาเล่าให้ฟังกันครับ โดยการถ่ายแบบกองโจร (Guerrilla filmmaking) มักใช้ในการถ่ายทำหนังแนวอินดี้-งบน้อย ซึ่งการถ่ายแนวนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับงานถ่ายโฆษณา โดยเฉพาะงานโฆษณาเน้นคุณภาพและความสวยความงาม แต่ด้วยข้อดีของกล้องดิจิตอลสิ่งที่เราว่าเป็นไปไม่ได้ ก็เป็นไปได้ครับ

Continue reading “โปรเจคท์กองโจร ณ ดินแดนอาทิตย์อุทัย – The Guerrilla Filmmaking In Japan”

ครั้งหนึ่งในชีวิต ด้วยความจงรักและภักดี – Once in a Lifetime Opportunity

ย้อนไปเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ผมได้รับเกียรติเป็นส่วนหนึ่งในการถ่ายทำวิดีโอสำหรับพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่จัดขึ้นในปี พ.ศ.2549

การได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของทีมงานในฐานะ ผู้กำกับภาพ ที่รับผิดชอบงานส่วนการถ่ายภาพเพิ่มเติม ทำให้ผมได้มีโอกาสไปเยี่ยมชมโครงการหลวงนับ 10 โครงการจากทั้งหมดกว่า 4,000 โครงการทั่วประเทศ ทำให้ผมรู้สึกซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณและความรักอันเปี่ยมล้นที่พระองค์ทรงมีต่อปวงชนชาวไทยอย่างหาประมาณมิได้

Continue reading “ครั้งหนึ่งในชีวิต ด้วยความจงรักและภักดี – Once in a Lifetime Opportunity”

มนต์เสน่ห์แห่งยุคฟิล์ม ภาค 2 (จบ) – The Generation Of Films pt.2: When shooting in film

“เช็คประตู!”

ขอเริ่มต้นด้วยประโยคสุดคลาสสิก ใครเกิดทันยุคฟิล์มคงร้อง “อ๋อออ..” กันเป็นแถว

เมื่อไหร่ก็ตามที่ผู้กำกับตะโกนประโยคนี้ขึ้นมา นั่นหมายถึงว่าการถ่ายงานเป็นจบเสร็จสิ้น แต่ๆๆ เดี๋ยวก่อนครับ… งานจะจบและได้กลับบ้านจริงๆ หรือไม่นั้นต้องขึ้นอยู่กับฝ่ายกล้องครับ เพราะอะไรน่ะเหรอ… เพราะ “ประตู” ที่ว่านี้คือ “ประตูกล้องฟิล์ม” ที่จะบ่งชี้ว่าชอทสุดท้ายที่เราถ่ายใช้ได้หรือไม่ และคนที่รับผิดชอบดูแลตรงนี้คือ ผู้ช่วยกล้อง 1 ถ้าเช็คประตูแล้วไม่ผ่าน แปลว่าต้องถ่ายชอทสุดท้ายใหม่ แต่ถ้าหากผู้ช่วยกล้อง 1 บอก “โอเค the gate’s good” (ไม่มีเศษฟิล์มหรือฝุ่นติดอยู่ที่ประตูฟิล์ม) ก็เป็นอันเฮ เลิกกองถ่ายแยกย้ายกลับบ้านหรือรวมตัวกันไปปาร์ตี้ต่อได้

Continue reading “มนต์เสน่ห์แห่งยุคฟิล์ม ภาค 2 (จบ) – The Generation Of Films pt.2: When shooting in film”

มนต์เสน่ห์แห่งยุคฟิล์ม ภาค 1/2: เครนที่ใหญ่ที่สุดในโลก! – The Generation Of Films pt.1/2: The Largest Crane In The World!

Check it out! This time I have to find a way to fly an ARRIFLEX 35-3 (35mm. film camera) over a 20 meter-high rooftop. This project was shot 8 years ago without any ease and convenience of a high-tech digital camera and Drone.Back then when I was planning to shoot this project, the aerial shot was considered a very expensive choice. A real helicopter was too shaky without an expensive camera stabilizer and cannot fly near buildings which surrounded by high-voltage lines.  A radio-controlled helicopter was way too small to lift the ARRI 35-3 camera. Someone in the team suggests that we should do it an old school fashion, using a crane…a huge construction crane on truck!

มารำลึกความหลังกันสักหน่อยครับ คราวนี้ผมจะมาเล่าสมัยที่ผมได้รับโปรเจคท์ที่ต้องหาทางทำยังไงก็ได้ให้เจ้า ARRIFLEX 35-3 ลอยขึ้นไปเหนืออาคารสูง 20 เมตร… คนรุ่นนี้คงไม่คุ้นกับชื่อ ARRIFLEX 35-3 เท่าไหร่นัก …ครับ มันคือกล้องฟิล์ม 35mm. ของ ARRIFLEX ย้อนไปเมื่อ 8 ปีก่อนที่ยังไม่มีอุปกรณ์ไฮเทค เทคโนโลยีเครื่องบิน Drone หรือแม้แต่กล้องดิจิตอลมาช่วยให้การถ่ายงานสะดวกและง่ายขึ้นอย่างทุกวันนี้

Continue reading “มนต์เสน่ห์แห่งยุคฟิล์ม ภาค 1/2: เครนที่ใหญ่ที่สุดในโลก! – The Generation Of Films pt.1/2: The Largest Crane In The World!”

“อาหาร คือหลักฐานของความรัก” กับ Cannon C300 พื้นที่แคบแค่ไหนตากล้องก็เอาอยู่ – Moving Freely In Tight Space With Cannon C300

จากบทความที่แล้ว ผมพูดถึงปัญหาที่นักแสดงตัวสูงกว่าตากล้องในการถ่ายงานโฆษณาน้ำยาปรับผ้านุ่ม Comfort ของประเทศจีน (คลิกอ่านบทความ) มาครั้งนี้สลับกันบ้างครับ คงปฏิเสธไม่ได้ว่างานโฆษณาคนอร์ ตัวใหม่ที่ดึงเอาครอบครัวของแรพเพอร์ชื่อดังอย่าง “กอล์ฟ ฟักกลิ้งฮีโร่” มานั้น ทำให้คนดูซาบซึ้งกับอาหารที่บ้าน อาหารฝีมือภรรยา หรือแม้แต่ฝีมือแม่กันถ้วนหน้า เบื้องหลังความซึ้งของโฆษณาตัวนี้ ตากล้องอย่างผมต้องรับมือกับปัญหาอีกรูปแบบ คือ การย่อตัวให้ต่ำที่สุดเพื่อถ่าย “น้องชูใจ” (ลูกสาววัยกำลังซนและน่ารักของคุณกอล์ฟ) การจะย่อตัวไปพร้อมๆ กับแบกกล้องวิ่งตามถ่ายน้องชูใจไปด้วยเป็นเวลา 2 ชั่วโมงนั้น คงไม่ใช่งานง่ายนักสำหรับตากล้องวัยอย่างผม

Continue reading ““อาหาร คือหลักฐานของความรัก” กับ Cannon C300 พื้นที่แคบแค่ไหนตากล้องก็เอาอยู่ – Moving Freely In Tight Space With Cannon C300”

รับมือปัญหาตัวแสดงสูงกว่าตากล้อง โดยไม่เสียความพริ้วไหวเป็นธรรมชาติของภาพ – Floating With Comfort: Holding Movi & Alexa UP-SIDE-DOWN !

ผมได้คุยกับผู้กำกับตั้งแต่ต้นเกี่ยวกับคอนเซ็ปต์งานโฆษณาตัวนี้ คือ “ต้องทำให้คนดูรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยไปในอากาศอย่างเบาสบาย (floating with comfort)” กล้อง Alexa Mini จึงลอยขึ้นมาเป็นตัวเลือกอันดับแรกในหัวผมอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะความที่กล้องตัวนี้มีขนาดกำลังดีไม่ใหญ่ หรือหนักเกินไป พร้อมทั้งให้คุณภาพไฟล์ที่ดี ด้วยประการทั้งปวงนี้ Alexa Mini จึงสามารถตอบโจทย์คอนเซ็ปต์โฆษณาตัวนี้ได้
ในด้านของการสร้างความไหลลื่นพริ้วไหวให้กับการถ่ายภาพอย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่ใช้ Steadicam (อุปกรณ์จับยึดกล้องแบบเซทติดกับตัวตากล้อง เพื่อการเคลื่อนกล้องโดยภาพไม่สั่นไหว มีน้ำหนักมากและต้องฝึกฝนมาพอสมควร) ผมจึงต้องพึ่งพาอุปกรณ์กันสั่น Movi 15 camera stabilizer เมื่อติดตั้งเชื่อมอุปกรณ์ต่างๆ เข้าด้วยกันกับ Easy Rig ทำให้ผมสามารถเคลื่อนไหวกล้องอย่างพริ้วไหวได้ตลอดทั้งวัน

Continue reading “รับมือปัญหาตัวแสดงสูงกว่าตากล้อง โดยไม่เสียความพริ้วไหวเป็นธรรมชาติของภาพ – Floating With Comfort: Holding Movi & Alexa UP-SIDE-DOWN !”

งานกล้องเล็ก Sony A7s ครั้งแรกใน “สิ่งที่พ่อไม่เคยบอก” – My First Project With Sony A7s

เป็นครั้งแรกที่ได้ลองถ่ายงานโฆษณากับกล้อง Sony A7s
สารภาพตรงๆ ว่าผมก็ไม่ได้เป็นแฟนพันธุ์แท้กล้องตัวเล็ก หรือแม้แต่ DSLRs เป็นเพราะว่ากล้องพวกนี้มี Dynamic Range ที่ค่อนข้างต่ำ อยู่ที่ 5-6 Stops Continue reading “งานกล้องเล็ก Sony A7s ครั้งแรกใน “สิ่งที่พ่อไม่เคยบอก” – My First Project With Sony A7s”